Hiperglisemide Düzeltilmiş Sodyum

Birincil değer Katz 1,6 katsayısıyla hesaplanır ve bantlar bu değerle çözülür. Klinik notta Hillier 1999'un 2,4 katsayısıyla hesaplanan ikincil değer de gösterilir.

Hillier 1999: 6 sağlıklı gönüllüde oluşturulan akut hiperglisemide sodyumdaki ortalama düşüş 100 mg/dL başına 2,4 mEq/L'dir. İlişki doğrusal değildir: 400 mg/dL'ye kadar 1,6, üstünde 4,0 daha iyi uymuştur ve 4,0 yalnız 400'ü aşan kısma uygulanır. Yazarlara göre çalışılan aralıkta 2,4 ile bu parçalı hesap neredeyse eşdeğerdir (600 mg/dL'de 12 ve 12,8 mEq/L).

Katz 1973: 1,6 katsayısı, 70 kg'lık varsayımsal bir hastada eklenen glukozun hücre dışı sıvıda kaldığı ve suyun hücre içinden çekildiği teorik bir hesaplamadan türetilmiştir; o dönemde yaygın kural 2,8'di. Hillier bunu deneysel olarak test edip 400 mg/dL üstünde yetersiz bulmuştur.

2024 ADA/EASD hiperglisemik kriz konsensüsü de 1,6 oranını kullanır: glukozdaki her 100 mg/dL düşüş sodyumu yaklaşık 1,6 mmol/L yükseltir.

Tedaviyle glukoz düştükçe düzeltilmiş Na sabit kalmalı; ölçülen Na yükselmezse serbest su fazlası (dilüsyonel hiponatremi) düşünülür.

Düzeltilmiş Na >145 mEq/L: altta yatan gerçek hipernatremi — DKA/HHS'de sık, agresif serbest su açığı replasmanı gerekebilir.

Düzeltme sadece yorumlamaya yardımcıdır; sodyum replasman hızı (ODS/serebral ödem riski) düzeltilmiş değil ölçülen Na ve klinik duruma göre planlanır.